VIDV: Vertrouwen, hoop en liefde

01-01-2017 Nieuws Wilma Hollander

VLAARDINGEN - Iedere week op Vlaardingen24: Vlaardingers in den Vreemde! Vlaardingers die de Haringstad achter zich hebben gelaten om elders in de wereld hun geluk te zoeken, geven bij toerbeurt een kijkje in de keuken van hun leven 'in den vreemde'. Maak kennis met Cora Vlug (Verenigde Staten), Geert van Mil (Canada), Marijke Bozzano (Italië) en vandaag met Wilma Hollander (Griekenland).

Aan mij de eer om de allereerste Vlaardingers-in-den-Vreemde-column van 2017 te mogen schrijven. Vanuit de grond van mijn hart wens ik u allen namens ons gehele in-den-Vreemde-kwartet een prachtig nieuw jaar toe. Een jaar dat ongetwijfeld heel anders zal verlopen dan we ons nu kunnen voorstellen. Of misschien stelt u zich er wel helemaal niets van voor, dat kan natuurlijk ook. In dat geval wens ik u oprecht het vertrouwen, de hoop en de liefde toe om dit nieuwe jaar toch enigszins positief tegemoet te treden.

Ik weet het, 2016 was niet bepaald een jaar waarin hoop en liefde voorop liepen. En vertrouwen... ik geloof niet dat er nog iemand is die er vertrouwen in heeft dat het allemaal goed zal komen. Integendeel, zou ik haast zeggen. En toch... toch zijn het de enige ingrediënten die we nodig hebben om er met zijn allen een goed nieuw jaar van te bakken: een kopje vertrouwen in de toekomst, een soeplepel hoop op een betere wereld en een onwijs grote beker gevuld met liefde voor elkaar. Dat is alles wat deze aarde draaiende houdt.

Dat de wereld aanmerkelijk kleiner is geworden door alle communicatiemiddelen die we tegenwoordig tot onze beschikking hebben, helpt zeker ook mee om die aarde draaiende te houden. Het feit dat ik gezellig met u kan keuvelen over het nieuwe jaar terwijl ik 3000 km verderop zit, is daarvan een goed voorbeeld. Dankzij de Vlaardingers-in-den-Vreemde-serie krijgen we toch een ander idee over wat er zoal in Amerika, in Canada en in Italië gebeurt. Zo werkt het bij mij in ieder geval wel. De belevenissen van Cora, Geert en Marijke verbreden mijn kijk op de wereld, en maken het 'grote wereldnieuws' behapbaarder. De verkiezing van Trump? Cora laat ons weten hoe 'de gewone weldenkende mens' daarmee omgaat. Bij de aardbeving in Italië was ik zeker niet de enige die meteen Marijkes facebookpagina opzocht om te zien of haar huis nog overeind stond. En Geert in Canada vertelt ons hoe de Canadezen zelf omgaan met de grote bosbranden van het afgelopen jaar. De stukjes uit-den-vreemde maken die grote boze enge wereld... gewoon een heel stuk menselijker!

Ik hoop dat ik Griekenland voor u ook wat menselijker heb gemaakt in het afgelopen jaar. We hebben hier nog steeds een giga crisis, daar is weinig verandering in gekomen. De targets van de Troika zijn echter wel gehaald, en er werd zelfs een klein beetje meer overgehouden dan nodig was voor de aflossing van de schuld aan 'Europa'. Tsipras besloot onmiddellijk om dat beetje 'extra geld' te verdelen onder de groep mensen die het meest getroffen is door alle bezuinigingen: de gepensioneerden. Geheel tegen de zin van Schauble uiteraard, maar dat is niets nieuws. Afgelopen week werd er dus een bonus uitgekeerd bij het pensioentje voor de laagste inkomens, oftewel bij hen werd het pensioen in december eenmalig aangevuld van de 'normale' € 350,00 tot maximaal € 850,00. Op de vraag waaraan dat extra geld besteed ging worden, antwoordde een van de gepensioneerden: 'Aan het opwarmen van mijn botten. Ik heb al drie winters geen geld meer om mijn huis te verwarmen...'

Als u binnenkort in de Nederlandse kranten leest hoe schandalig het is dat de Grieken een extra kerstbonus hebben gekregen van 'uw belastingcenten', dan weet u nu van mij dat dat geld er was omdat heel veel mensen hier met man en macht hun uiterste best doen om aan de idiote eisen van de Troika te voldoen. Dat dankzij al die inspanningen een aantal ouderen voor het eerst in drie jaar een kachel konden aansteken om het met de kerst een klein beetje warm te hebben, lijkt me niet echt 'schandalig', en het gebeurde al helemaal niet van 'uw belastingcenten'. Het was gewoon een zeer menselijk besluit van een regering die door 'Europa' gedwongen wordt onmenselijke besluiten te nemen.

Ik hoop dat 2017 ons heel veel menselijkheid zal laten zien. Dat de haat en het geweld teruggedrongen zullen worden door liefde en vertrouwen. Dat is mijn wens voor het nieuwe jaar, voor u, voor mij, maar vooral voor onze kinderen en kleinkinderen. Ik gun hen zo graag een wereld waarin ze in vrede en vrijheid kunnen opgroeien, zonder angst voor bommen en terreurdaden. Een blije wereld, waarin een jongetje van zes jaar een hele natie kan ontroeren door nagels te lakken voor kindertjes in Afrika; een wereld waarin een ander zesjarig jongetje een president aan het huilen kan krijgen door aan te bieden een broertje te zijn voor 'dat bange jongetje uit Aleppo'. De president hoeft hem alleen maar even te komen brengen...

Kijk, dat zijn de kanjers van de toekomst. De kinderen die snappen waren het om gaat. Kleine mensjes vol hoop, liefde en vertrouwen die ons volwassenen het schaamrood op de kaken brengen. Want we weten het best. Een betere wereld begint bij onszelf. Zo simpel is het!

Καλή Χρονιά! Gelukkig Nieuwjaar!

Wilma Hollander

VLAARDINGEN - Iedere week op Vlaardingen24: Vlaardingers in den Vreemde! Vlaardingers die de Haringstad achter zich hebben gelaten om elders in de wereld hun geluk te zoeken, geven bij toerbeurt een kijkje in de keuken van hun leven 'in den vreemde'. Maak kennis met Cora Vlug (Verenigde Staten), Geert van Mil (Canada), Marijke Bozzano (Italië) en vandaag met Wilma Hollander (Griekenland).

 

Aan mij de eer om de allereerste Vlaardingers-in-den-Vreemde-column van 2017 te mogen schrijven. Vanuit de grond van mijn hart wens ik u allen namens ons gehele in-den-Vreemde-kwartet een prachtig nieuw jaar toe. Een jaar dat ongetwijfeld heel anders zal verlopen dan we ons nu kunnen voorstellen. Of misschien stelt u zich er wel helemaal niets van voor, dat kan natuurlijk ook. In dat geval wens ik u oprecht het vertrouwen, de hoop en de liefde toe om dit nieuwe jaar toch enigszins positief tegemoet te treden.

Ik weet het, 2016 was niet bepaald een jaar waarin hoop en liefde voorop liepen. En vertrouwen... ik geloof niet dat er nog iemand is die er vertrouwen in heeft dat het allemaal goed zal komen. Integendeel, zou ik haast zeggen. En toch... toch zijn het de enige ingrediënten die we nodig hebben om er met zijn allen een goed nieuw jaar van te bakken: een kopje vertrouwen in de toekomst, een soeplepel hoop op een betere wereld en een onwijs grote beker gevuld met liefde voor elkaar. Dat is alles wat deze aarde draaiende houdt.

Dat de wereld aanmerkelijk kleiner is geworden door alle communicatiemiddelen die we tegenwoordig tot onze beschikking hebben, helpt zeker ook mee om die aarde draaiende te houden. Het feit dat ik gezellig met u kan keuvelen over het nieuwe jaar terwijl ik 3000 km verderop zit, is daarvan een goed voorbeeld. Dankzij de Vlaardingers-in-den-Vreemde-serie krijgen we toch een ander idee over wat er zoal in Amerika, in Canada en in Italië gebeurt. Zo werkt het bij mij in ieder geval wel. De belevenissen van Cora, Geert en Marijke verbreden mijn kijk op de wereld, en maken het 'grote wereldnieuws' behapbaarder. De verkiezing van Trump? Cora laat ons weten hoe 'de gewone weldenkende mens' daarmee omgaat. Bij de aardbeving in Italië was ik zeker niet de enige die meteen Marijkes facebookpagina opzocht om te zien of haar huis nog overeind stond. En Geert in Canada vertelt ons hoe de Canadezen zelf omgaan met de grote bosbranden van het afgelopen jaar. De stukjes uit-den-vreemde maken die grote boze enge wereld... gewoon een heel stuk menselijker!

Ik hoop dat ik Griekenland voor u ook wat menselijker heb gemaakt in het afgelopen jaar. We hebben hier nog steeds een giga crisis, daar is weinig verandering in gekomen. De targets van de Troika zijn echter wel gehaald, en er werd zelfs een klein beetje meer overgehouden dan nodig was voor de aflossing van de schuld aan 'Europa'. Tsipras besloot onmiddellijk om dat beetje 'extra geld' te verdelen onder de groep mensen die het meest getroffen is door alle bezuinigingen: de gepensioneerden. Geheel tegen de zin van Schauble uiteraard, maar dat is niets nieuws. Afgelopen week werd er dus een bonus uitgekeerd bij het pensioentje voor de laagste inkomens, oftewel bij hen werd het pensioen in december eenmalig aangevuld van de 'normale' € 350,00 tot maximaal € 850,00. Op de vraag waaraan dat extra geld besteed ging worden, antwoordde een van de gepensioneerden: 'Aan het opwarmen van mijn botten. Ik heb al drie winters geen geld meer om mijn huis te verwarmen...'

Als u binnenkort in de Nederlandse kranten leest hoe schandalig het is dat de Grieken een extra kerstbonus hebben gekregen van 'uw belastingcenten', dan weet u nu van mij dat dat geld er was omdat heel veel mensen hier met man en macht hun uiterste best doen om aan de idiote eisen van de Troika te voldoen. Dat dankzij al die inspanningen een aantal ouderen voor het eerst in drie jaar een kachel konden aansteken om het met de kerst een klein beetje warm te hebben, lijkt me niet echt 'schandalig', en het gebeurde al helemaal niet van 'uw belastingcenten'. Het was gewoon een zeer menselijk besluit van een regering die door 'Europa' gedwongen wordt onmenselijke besluiten te nemen.

Ik hoop dat 2017 ons heel veel menselijkheid zal laten zien. Dat de haat en het geweld teruggedrongen zullen worden door liefde en vertrouwen. Dat is mijn wens voor het nieuwe jaar, voor u, voor mij, maar vooral voor onze kinderen en kleinkinderen. Ik gun hen zo graag een wereld waarin ze in vrede en vrijheid kunnen opgroeien, zonder angst voor bommen en terreurdaden. Een blije wereld, waarin een jongetje van zes jaar een hele natie kan ontroeren door nagels te lakken voor kindertjes in Afrika; een wereld waarin een ander zesjarig jongetje een president aan het huilen kan krijgen door aan te bieden een broertje te zijn voor 'dat bange jongetje uit Aleppo'. De president hoeft hem alleen maar even te komen brengen...

Kijk, dat zijn de kanjers van de toekomst. De kinderen die snappen waren het om gaat. Kleine mensjes vol hoop, liefde en vertrouwen die ons volwassenen het schaamrood op de kaken brengen. Want we weten het best. Een betere wereld begint bij onszelf. Zo simpel is het!

Καλή Χρονιά! Gelukkig Nieuwjaar!

Wilma Hollander

Gerelateerd
Reacties