VIDV: Klompen, Delfts Blauw en Oranje.

03-07-2016 Nieuws Cora Vlug

VLAARDINGEN - Iedere zondag op Vlaardingen24: Vlaardingers in den Vreemde! Vlaardingers die de Haringstad achter zich hebben gelaten om elders in de wereld hun geluk te zoeken, geven bij toerbeurt een kijkje in de keuken van hun leven 'in den vreemde'. Maak kennis met Wilma Hollander (Griekenland), Geert van Mil (Canada), Marijke Bozzano (Italië) en vandaag Cora Vlug (Verenigde Staten).

“Wat is dat toch met Nederlanders wonend in het buitenland? Deze vraag kreeg ik van een Nederlander en dit gaf me meteen weer de nodige inspiratie voor m’n verhaal van deze zondag voor “Vlaardingers In Den Vreemde. De vraag ging over het vreemde fenomeen dat Nederlanders die woonachtig zijn in het buitenland opeens gek zijn op Delfts Blauwe prullaria, op klompen gaan lopen en voor elke gelegenheid wel een oranje shirt in de kast hebben liggen. Een klein beetje doe ik hier ook wel aan mee, moet ik eerlijk toegeven. Ik houd echt helemaal niet van Delfts Blauw porselein, maar eerlijk is eerlijk, ons huisnummer op de brievenbus bestaat uit twee Delfts Blauwe tegeltjes, ieder met een 5 erop. Speciaal aangeschaft toen we deze grote stap gingen zetten. Ik ben in de 16 jaar dat we in de USA wonen toe aan m’n tweede paar klompen. Nee, ik draag ze niet. Ze staan als sier buiten naast de achterdeur, in weer en wind. Oranje is niet m’n favoriete kleur, maar als het moet dan heb ik wel ergens een hoedje en een vlaggetje liggen. Ooit gekregen als afscheidscadeau. Sinds kort ben ik ook de trotse eigenaar van een oranje shirt met de leeuw erop in rood/wit/blauw. Dat bewaar ik voor echt een hele speciale gelegenheid……..misschien als HOLLAND weer eens serieus gaat voetballen.

Wanneer je hier woont mis je natuurlijk best de oer Hollandse lekkernijen en etenswaren. Gelukkig zijn er een flink aantal websites waar je de” Hollandse kost” kan bestellen en het wordt keurig voor je deur afgeleverd. Het is niet echt goedkoop, maar soms moet het gewoon. De eerste paar jaren bestelde ik toch wel regelmatig, maar het werd steeds minder frequent en steeds kleinere dozen. Het is nu zeker 5 jaar geleden dat ik voor het laatst iets Nederlands heb besteld hier in de USA. Alles went, behalve de Amerikaanse kaas en de koffie. Ik moet m’n Senseo koffietje hebben. Veel Nederlanders kraken Senseo koffie af, maar ik lust graag zo’n bakkie. Het moet een jaar of 14 geleden zijn dat ik in de supermarkt een Senseo koffiemaker te koop zag staan en ook de koffie (dat is wel zo handig). Helemaal in de gloria was ik, dat ik eindelijk weer een behoorlijk bakkie kon zetten. De prijs was ook redelijk, $ 60,-. Hij doet het nog steeds. De koffie werd in de loop der jaren steeds duurder en toen verdween het helemaal uit de schappen van de supermarkt. Je kon het alleen nog online bestellen bij Amazon. Die hebben de prijs flink omhoog gegooid en vandaag de dag kost een pakje van 18 pods bijna een tientje. Tja, er zijn grenzen natuurlijk. Dan te bedenken dat je 46 pods voor 2 eurootjes hebt bij de Hema. Dan maar een lief familielid inschakelen voor ons dagelijks shotje. Eens in de zoveel tijd komt er een grote doos Senseo koffie aangeleverd vanuit Nederland. Nu maar hopen dat de machine het blijft doen. Een nieuwe kan wel besteld worden bij Amazon voor de prijs van $ 350,- , ja je leest het goed. Gewoon het simpelste oude model is $ 350,-  Wat kost ie in Nederland?  5 tientjes zoiets? Ik lust graag m’n Senseo bakje koffie, maar wederom, er zijn grenzen. Eén vanuit Nederland over te laten komen hebben we niks aan, want de voltage en stekker zijn anders, dus dat werkt niet, tenzij je een gigantische transformer op je aanrecht laat maken. Zolang ons geliefde Senseotje het doet zullen we volop van hem genieten.

Verder raak je eraan gewend om door het leven te gaan zonder drop, hagelslag, moorkoppen, haring, paling en makreel, speculaas en noem alles maar op.

Toch blijft het altijd leuk wanneer je onverwacht iets Nederlands tegen komt. Stroopwafels beginnen hier “gewoon” te worden dus daar word ik niet meer zo enthousiast voor. Tuurlijk zijn ze lekker en als er iets gedeeld moet worden dan neem ik altijd stroopwafels mee. Hollandse Gouda is hier ook volop te koop, hoewel ik nog steeds heel blij kan worden als ik ergens Oude Amsterdammer voor een schappelijk prijsje tegen kom. Loop je op een rommelmarkt dan kom je altijd wel een stukje Delfts Blauw tegen of een poffertjespan. Dit laat ik rustig liggen, al vraag ik altijd wel aan de verkoper of hij weet waar die pan voor dient. Krijg je de meest leuke verhalen te horen. Ik vond in een kledingzaak een paar oorbellen, gemaakt van dubbeltjes en kwartjes. Toen gaf ik wel even een klein gilletje en gekocht. Je vindt in de loop der jaren ook goede alternatieven voor Calve mayonaise en pindakaas. Amerikaanse koekjes laat je gewoon oudbakken worden, dan zijn ze lekker knapperig en zolang je Cheddar of Gouda kaas koopt en ver weg blijf van “the American cheese” dan is het zo slecht nog niet hier.

Andersom zal het voor de Amerikanen die in Nederland gaan wonen ook wennen zijn. Drop lusten ze niet, patat met mayo willen ze niet eens proberen, boerenkool eten ze alleen rauw als een salade en ballen gehakt zijn zo klein als een golf balletje. Maar ook de typisch Amerikaanse producten komen richting Europa. Zo had ik een paar flinke pakken Oreo koekjes naar de kleinkinderen in Nederland gestuurd. Weet in toch niet dat dat allang te koop is bij Bas en Jumbo. Wat ik hen wel kon laten zien is hoe je deze koekjes moet eten op z’n Amerikaans. Je neemt een glas melk. Trek de twee helften koekje uit elkaar, doop één helft in het glas melk en lik de crème van het koekje, doop nog een keer in de melk en peuzel lekker op. Herhaal dit met de tweede helft. Heerlijk toch.

Dus nee, ik loop niet op klompen, ik draag geen oranje en heb geen Delfts Blauwe prullaria. Ik heb wel een schilderij van de Zaanse Schans aan de muur, maar dat is ook alleen maar omdat ik het zelf geschilderd heb. Als iemand het wil kopen, graag. De koekoeksklok hangt in de logeerkamer, een erfstukje van m’n ouders. Een grote oude schoolkaart van West Europa, gewoon omdat ik dat leuk vind. Een heel grappig beeldje van een boerinnetje, gemaakt door een bevriende kunstenares, in ruil voor een door mij getekend hondenportret. Ohja en natuurlijk ook die “wereldberoemde” zwart/wit foto van de Amsterdamse gracht met de oranje fiets (van Ikea) hangt boven de voordeur in de hal. Volgens mij heeft elke Nederlander in het buitenland deze aan de muur. Ik wacht nog steeds op een mooie van de Rotterdamse “Zwaan” met een mooie skyline. Dan gaat Amsterdam naar de kelder. Amerikaanse bezoekers vinden onze inrichting altijd wel “typisch Europees” en helemaal fantastisch, maar dat komt omdat de gemiddelde Amerikaanse inrichting echt vreselijk ongezellig is. Al met al is het dus goed toeven hier in de USA, maar ik laat altijd wel graag even weten dat ik geen Amerikaan ben. En nu ik dit zo terug lees besef ik me dat ik toch eigenlijk ook wel veel Nederlands in huis heb. En dan vergeet ik nog de NL sticker en de “Haringkoppen Verbinden”sticker op m’n auto. Ach ja “you can take the girl out of Holland, but you can’t take Holland out of the girl”.

Cora Vlug

Gerelateerd
Reacties
Bedrijven Alle bedrijven »






Vacatures Alle vacatures »
Altijd Up-to-date