VIDV: Barbara en haar geiten

03-04-2016 Nieuws Marijke Bozzano

VLAARDINGEN - Iedere zondag op Vlaardingen24: Vlaardingers in den Vreemde! Vlaardingers die de Haringstad achter zich hebben gelaten om elders in de wereld hun geluk te zoeken, geven bij toerbeurt een kijkje in de keuken van hun leven 'in den vreemde'. Maak kennis met Cora Vlug (Verenigde Staten), Geert van Mil (Canada), Wilma Hollander (Griekenland) en vandaag Marijke Bozzano vanuit Italië.

Na zo’n heftig verhaal van onze Vlaardingse in den Vreemde Wilma Hollander vind ik het niet makkelijk om even een luchtig verhaaltje te schrijven ,maar ik gaat het toch proberen want het is en blijf belangrijk om ook in mindere tijden die iedereen wel meemaakt , te genieten van kleine mooie momenten .

Zo reden wij van de week de bergen in ,als we eigenlijk niet weten waar we heen willen, komen we als vanzelf bij het dorpje Rezzo. Rezzo is een plek waar we al jaren komen in alle jaargetijden in de zomer om bij de watervalletjes de koelte op te zoeken. En er is de gezellige Sagra, een dorpsfeest met heerlijk eten en muziek. Er is één winkel maar je kan er van alles krijgen en zelfs een kopje koffie drinken of een glaasje wijn met hapjes ,zo’n plek waar het lijkt of  de tijd heeft stil gestaan.

Vanuit het dorpje loopt de weg verder de berg op met van die haarspeldbochten om vervolgens bij de Santuario aan te komen op de top van de berg, waar het bos vol kastanjebomen en dennenbomen staat .Hier gaan we onze vriendin Barbara op zoeken die daar haar  Agriturismo heeft: een klein restaurantje waar het eten word bereid met eigen producten.

Barbara’s eerste werk was verkoopster in een winkel, maar haar droom was om geitenhoedster te worden. Haar oma was haar grote voorbeeld, die had heel veel dieren en vooral geiten. Zij hielp haar dan ook vaak met melken en kaas maken. Zestien jaar geleden besloot Barbara zelf om haar droom werkelijkheid te maken. Zij begon met een klein aantal geiten, vond een plekje achter het Santuario  waar ze gebruik mocht maken van een paar ruimtes om daar haar  kaas te maken en te laten rijpen , en verder ging ze elke dag met haar geiten op pad om ze te laten grazen. Haar ouders waren hier niet zo blij mee, hun enige dochter liep daar boven op die berg met haar geiten ,maar zijzelf was helemaal gelukkig. Ook al was het niet altijd makkelijk want in de winter kan het daar flink koud worden , maar ieder jaar ging het beter; zij kreeg meer en meer klanten die haar kaas kwamen kopen en zo breidde  zij haar bedrijfje geleidelijk aan uit.

Nu 16 jaar later heeft zij 180 geiten en twee jongens die nu voor haar op pad gaan met de geiten. Er zijn nu grote stallen voor de winter en haar Agriturismo genaamd “Al Santuario” ! Haar producten worden hier in de omgeving in winkels verkocht , en zelf staat zij ook op de markt. Nou ik kan jullie zeggen dat haar ouders inmiddels behoorlijk trots zijn op die eigenwijze dochter ! Haar oma is vorig jaar op 102 jarige leeftijd overleden , en heeft dit gelukkig ook allemaal nog mee mogen maken . Tijd om terug te rijden , we hebben genoten van het eten en het gezelschap van onze vriendin Barbara. Altijd leuk even bijpraten, we gaan elkaar zeker weer snel zien want zo’n dorpje is Rezzo !!

Ciao,

Marijke

 

 

 

Gerelateerd
Reacties