Verjaardag vieren in onze bubbel in België

30-08-2020 Nieuws Marijke Persijn

VLAARDINGEN/BELGIË - Iedere zondag op Vlaardingen24: Vlaardingers in den Vreemde! Vlaardingers die de Haringstad achter zich hebben gelaten om elders in de wereld hun geluk te zoeken, geven bij toerbeurt een kijkje in de keuken van hun leven 'in den vreemde'. Lees de belevenissen van Wilma Hollander (Griekenland), Dick van der Pijl (Frankrijk), Cora Vlug (Verenigde Staten) en vandaag Marijke Persijn (België).

Het is alweer eind augustus. Van heel heet lijken we nu aan de herfst te beginnen. Onze perenboom hangt vol stoofpeertjes ondanks de enorme droogte van de afgelopen maanden. Het weer is nu niet alleen kouder, maar ook natter en de stroom bleek uitgevallen toen we van ons dagje uit na de controle van de camper in de buurt van Genk in Vlaanderen, thuiskwamen. De volgende dag hoorde ik van Dominique van Camping du Pouhou dat het inderdaad flink gedonderd en gebliksemd had. Nota bene op het moment dat wij op een terrasje in prachtig en supervriendelijk Eijsden van een Griekse maaltijd genoten. 

In België zijn de Corona-maatregelen 'een pak' strenger dan in Nederland. We mogen nog maar vijf volwassenen ontvangen en dan ook nog steeds dezelfde. Gelukkig lukte dat net in de tijd rond Eric’s verjaardag: eerst kwamen onze zoon Kim, kleindochter Luna, kleinzoon Renzo en de honden Snoopy en Spike. Leve mijn AOW! Mijn verjaarscadeau aan Eric was de huur van de bus voor hen. Heerlijk om hen even bij ons te hebben.

Afgelopen week kwamen onze dochter Mara en kleinzoon Leon (11 jaar) hier met hondje Sisi. Mara had een geweldig verjaarscadeau voor Eric: ze heeft de slaapkamer prachtig geverfd en ingericht. Ook maakte ze een nieuwe 'enclos' voor aan de weg. Je zet daarin je vuilniszak, beschermd tegen vossen en wasberen. Leon mocht schroeven helpen indraaien. Zo hadden we dus onze bubbel. Mara’s partner had er zelfs nog bij gekund, maar hij moest op de poezen passen. 

Eric’s hartinfarct leidde tot veel bezoek en gezelligheid. Vooral met Mara en Leon hebben we veel op kunnen trekken en het is echt een geschenk als je zoveel dichter bij elkaar kunt komen. Als er veel meer begrip tussen elkaar ontstaat en daardoor warmte. We zijn heel  dankbaar voor alle steun aan ons van Mara’s kant en eerder al van haar en Lucas samen. We worden een dagje ouder. Eric is nog lang niet de oude, ook al doet hij weer steeds meer.

Onze taken zijn veel evenwichtiger verdeeld. We maaien het gras om beurten. Zo gaat het ook met boodschappen doen. Ik kook vaker dan Eric, omdat hij de neiging heeft in oude patronen te vervallen. Zijn zus stuurde het vervolg op het vorige fantastische kookboek voor zijn verjaardag: Spice Wise TOO. Opnieuw een bron van inspiratie. Onze kast staat vol nieuwe kruiden. 

Met Leon heb ik kunnen genieten van onze wandelingen met de honden. We hebben samen gemediteerd en Brain Gym oefeningen gedaan. We deden yoga op de boom bij de picknick plek in Marcourt. Hij wilde na het verhaal 'Apenstaarten!' van Janneke Schotveld daar steeds weer heen om te klimmen en te klauteren. En we hebben een jonge bever bij ons terrein gezien. Twee avonden na elkaar kwam hij vlakbij de kant. Zwom rondjes. Was minstens zo nieuwsgierig als wij. Helaas was het maar van korte duur. Van uit de verte zien we nog wel vaak één of twee bevers. De bekroning van onze dagen. 

Eric en ik zijn deze maand driemaal naar Nederlands Limburg gereden. Even weg van alle mondkapjes-regels. Winkels in kunnen gaan zonder irritante lap voor je mond en neus. Vrij ademend over straat kunnen lopen. Wat een weelde. In België worden de regels steeds strenger. Het doet me pijn om op het Nieuws te zien dat ook jonge kinderen vanaf september de hele dag met zo’n benauwend stuk stof of papier op hun gezicht de lessen moeten volgen. 

Mocht iemand naar Camping du Pouhou willen in de weekenden in september, dan kunnen jullie daar yoga met me doen, een stiltewandeling door de sprookjesnatuur maken en samen mediteren. 

A la prochaine, Marijke Persijn.



Gerelateerd