Huisdieren naar de kerk

22-09-2019 Nieuws Cora Vlug

VLAARDINGEN - Iedere zondag op Vlaardingen24: Vlaardingers in den Vreemde! Vlaardingers die de Haringstad achter zich hebben gelaten om elders in de wereld hun geluk te zoeken, geven bij toerbeurt een kijkje in de keuken van hun leven 'in den vreemde'. Lees de belevenissen van Wilma Hollander (Griekenland),Dick van der Pijl (Frankrijk), Marijke Persijn (België) en vandaag Cora Vlug (Verenigde Staten).

Amerikanen en hun huisdieren. Ik zou er een boek over kunnen schrijven. Alleen al het feit dat hondeneigenaren “mommy and daddy” worden genoemd zegt eigenlijk al genoeg. We doen alles voor onze “babies” en schaffen de meest bizarre dingen aan soms. Zo hebben we binnenkort weer de jaarlijkse Halloween parade voor onze trouwe viervoeters. Voordat het zwembad dicht gaat tot het volgende zomerseizoen, mogen de buurthonden een duik komen nemen. Sommige zijn gekleed in schattige zwembroekjes of zwemvesten. Wanneer Santa weer in het land is kunnen de pups met Santa op de foto.  We staan ervoor in de rij. We houden van onze huisdieren. Soms op een vreemde manier, maar we houden wel van hen. Regelmatig neemt er één de benen uit de tuin of een open buitendeur. Dan komen we met z’n allen in actie. De Doylestown Facebook pagina is daar de #1 reddingsbrigade. Zodra er een foto van een vermiste hond op deze pagina verschijnt komen er reacties. Mensen hebben de hond gezien of gaan meteen naar buiten om te helpen zoeken. Negen van de tien keer is zo’n beestje binnen een uur weer thuis, dankzij Facebook en onze dorpsbewoners. Ook gevonden honden worden snel herenigd met hun “mommy”.

Een paar weken geleden kreeg in een email van de Pastoor van de Salem United Church of Christ. Ik drukte bijna meteen op “delete” zonder eerst te lezen. Elke morgen hebben we toch allemaal wel een groot aantal e-mails die meteen de prullenbak in gaan, zonder eerst te lezen. Ik ben niet religieus en ga nooit naar de kerk, dus niet interessant voor me. Toch nieuwsgierig, dus toch maar even lezen. David de Pastoor nodigde mij uit voor een evenement. Hij had mijn hondenportretten gezien in een kantoor in ons dorp. Een jaarlijks terugkerend evenement in deze kerk is het zegenen van onze huisdieren. Er komen zo’n 200 mensen en dieren op af. Het lijkt David een leuk idee als ik daar aan een hondenportret werk. Dat lijkt mij ook een leuk idee, dus zogezegd zo gedaan. Afgelopen Zondag was het zover. Het was een prachtige dag.  De activiteiten vinden plaats op het gazon van een schitterend oud huis, midden in het dorp. De kerk is aan de overkant van de straat. De kerk is gebouwd in 1897. Een (voor Amerikaanse begrippen) kleine kerk, wat me doet denken aan een Engels dorpskerkje. Wat me het meest aanspreek is de LGBTregenboog kleuren trots wapperend aan de voorgevel, boven de ingang.

Het motto van deze kerk is Everyone Belongs. En zo hoort het ook! Er zijn al wat mensen hun spullen aan het uitstallen. Verschillende adoptie organisaties zijn aanwezig. Er is een mevrouw met eigengebakken hondenkoekjes. Een crematievereniging voor dieren met de meest prachtige urnen. Een tafel met halsbanden, riemen en sjaaltjes. En zeer toepasselijk een kraampje met hotdogs en water. Ik kies een tafel onder een grote oude boom. De boom staat daar vast ook al meer dan honderd jaar. Hij bedekt meer dan de helft van de grote voortuin van deze Mansion. Naast me arriveert een mevrouw met kratten en dozen. Ik ben benieuwd wat daarin kan zitten. Ze zet eerst een soort babyboxen op en begint dan de dozen en kratten uit te pakken. Er verschijnen slangen, hagedissen, salamanders en zelfs een flinke komodovaraan. Ze vertelt me dat ze 24/7 bezig is met herplaatsen van reptielen en schildpadden. Mensen schaffen deze dieren aan, ze groeien te groot en worden gedumpt in het bos, een park of zelfs gewoon in een woonwijk. Een “never ending story” helaas. Ze heeft meteen veel aanloop. De één griezelt en loopt snel door, terwijl de ander wil vasthouden en knuffelend op de foto. Ik werk aan een portret van onze hond Douwe. Ik heb m’n schets, m’n pastelkrijt, blenders, potloden, stufjes en de foto waar ik van werk. Het feest kan beginnen.

De leerlingen van School of Rock laten zich van hun beste kant zien en horen. Zij spelen heerlijke '70’s hits. Blijft toch de meest populaire muziek, zelfs voor deze jonge aankomende muzikanten. David de Pastoor, in z’n korte broek en een T-shirt, open het evenement met een welkomstwoord. Daarna gaat hij naar de overkant, de kerk in voor de “pet Blessing”. Het is gezellig druk. Nadat hun huisdier is gezegend komen de mensen en dieren gezellig samen in de tuin. Er is een babyzwembad voor de nodige verkoeling voor de honden. De slangen krijgen veel aandacht. Twee meisjes zeuren of ze een slang mogen hebben, maar mama gruwelt al bij het idee. Teleurgesteld lopen ze verder. Veel mensen komen bij me langs voor een praatje en nemen mijn visitekaartje mee. Ze willen ooit wel een portret van hun huisdier. Ook een echtpaar met twee Hollandse konijnen is geïnteresseerd in een portret. Eén van de konijnen heet Cora, lief beestje. “

Gerelateerd