Column: Duct tape

24-03-2018 In memoriam Christian van der Gaag

Soms zijn er uitvaarten waar alles tijdens de voorbereidingen en de uitvaart zelf redelijk rustig en overzichtelijk verloopt. Maar deze uitvaart voor een hele lieve familie was een van die uitvaarten waar er heel veel gebeurde en de voorbereidingen alles behalve rustig en overzichtelijk verliepen. De kinderen en kleinkinderen van de overledene waren zelf heel actief betrokken bij de uitwerking en invulling van het afscheid en kwamen op weg naar de dag van de uitvaart nog met enige regelmaat met aanvullingen en aanpassingen aan het draaiboek.

Ik vind het altijd mooi om te zien als families zo betrokken zijn bij de invulling van de uitvaart, voor in dit geval hun zeer geliefde opa. Het stelt je soms als uitvaartleider voor uitdagingen. Helaas was dit ook een van die uitvaarten waar er ook van alles (net) mis ging in de voorbereiding. Dingen die uiteraard wel op tijd recht gezet moesten worden.

De dag van de uitvaart begon voor mij met een telefoontje van de bloemist dat er iets mis was gegaan met de levering van het bloemstuk en dus moest de bloemist, op het allerlaatst er nog voor zorgen dat er een nieuw boeket zou komen. En we waren op dat moment nog maar drie uur verwijderd van de uitvaartdienst.

Toen de familie die dag aankwam bij het crematorium, ongeveer half uur voor de uitvaart begon. Hadden zij nog de vraag of er toch nog drie kleinkinderen iets konden voordragen en zij hun teksten en tekeningen daarna mee mochten geven op de kist van hun opa, uiteraard kon dit, en ik kreeg van hen alvast de teksten.

Toen ik deze teksten van de kleinkinderen nog snel even doornam, stond in één van deze teksten een leuk verhaal over hoe opa alles kon repareren met Duct tape, hij werd dan ook soms wel opa Duct tape genoemd.

En tot overmaat van ramp brak, vlak voor de dienst begon, de houder waarin de microfoon zat. Gelukkig kwam de aulamedewerker aansnellen met een rol Duct tape en was ook dit probleem snel en onzichtbaar verholpen. Omdat het tijd was om te beginnen, legde ik de rol maar even bij mij neer in de ruimte onder het spreekgestoelte.

Je kunt je denk ik wel voorstellen dat ik erg opgelucht was dat het vervangende boeket op tijd geleverd was en de microfoon stevig op zijn plek zat door dit stukje Duct tape.

...Toen tijdens de afscheidsdienst het moment was aangekomen dat de kleinkinderen hun teksten hadden voorgelezen, kon ik het niet laten, ik gaf hen alle drie een stukje Duct tape om hun papier met hun teksten en tekeningen op de kist van hun lieve opa te plakken.

Reacties